Kartka z kalendarza

Dzisiaj jest: Sobota
23 Czerwca 2018
Dzień Ojca
Imieniny obchodzą
Agrypina, Albin, Bazyli, Józef, Piotr,
Prosper, Wanda, Zenon, Zenona

Do końca roku zostało 192 dni.
Zodiak: Rak
Współpraca z nami

Projekty GSPP
Gdańskie Okienka Przedszkolne 

Słoneczne Okienka Przedszkolne 
Współpraca















 

Rowerowy Gdańsk

Zasłużeni dla Stogów- Henryk Sucharski

Email Drukuj PDF
Henryk Sucharski  urodził się dnia 12 listopada 1898 r. w Gręboszowie pow. Dąbrowa Tarnowska  jako czwarte dziecko w rodzinie wiejskiego szewca. W latach 1909-1917 był uczniem II Cesarsko- - Królewskiego Gimnazjum w Tarnowie. Służbę wojskową rozpoczął 13 lutego 1917 r. w armii austriackiej, w batalionie zapasowym 32. pułku strzelców
w Bochni. 17 listopada 1917 r. zdał tzw. maturę wojenną. W roku 1918 został wcielony, jako kadet-aspirant, do 9.kompanii 32.pułku strzelców we Włoszech. Gdy w dniu 17 lutego 1919 r. wrócił do niepodległej Polski, został powołany do służby w Wojsku Polskim, w 16. pułku piechoty w Tarnowie.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej /w r.1920/,  za osobistą odwagę w obliczu wroga
i wykazanie inicjatywy dowodzenia pod Połonicą-Bogdanówką,  podporucznik Henryk Sucharski został przedstawiony do odznaczenia  Krzyżem Orderu Virtuti Militari V klasy.
W dniu 30 sierpnia 1922 r. Krzyż został mu wręczony.  Ponadto, za męstwo na polu chwały otrzymał Krzyż Walecznych. W roku 1922 Henryk Sucharski awansował na stopień porucznika, w  r.1928  na stopień kapitana,  a w 1938 r. na stopień majora. 3 grudnia 1938 roku, z rozkazu szefa Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych,  Sucharski został przeniesiony do Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte, gdzie objął stanowisko komendanta. Dnia 1 września 1939 r. rozpoczęła się druga wojna światowa. Przez sześć dni polscy żołnierze pod dowództwem majora Sucharskiego dzielnie bronili Westerplatte. Siódmego dnia załoga poddała się. W uznaniu bohaterstwa i niezłomnego ducha załogi Westerplatte, dowództwo niemieckie pozwoliło majorowi Sucharskiemu odejść do niewoli z szablą przy boku. Po klęsce III Rzeszy Henryk Sucharski znalazł się we Włoszech, gdzie przedostał się do służby w II Korpusie Polskim. W dniu 19 sierpnia 1946 r. trafił do brytyjskiego szpitala wojskowego w Neapolu, gdzie przeszedł operację. Dnia 30 sierpnia 1946 r. zmarł w tym szpitalu w wyniku pooperacyjnych powikłań. Henryk Sucharski został pochowany z honorami bohaterskiego żołnierza na Polskim Cmentarzu Wojskowym
w Casamassima, w prowincji Bari. 21 sierpnia 1971 r. szczątki majora Sucharskiego zostały ekshumowane  i przewiezione do Polski. W dniu 1 września 1971 roku, prochy majora Henryka Sucharskiego zostały uroczyście złożone na Westerplatte, wśród poległych tam żołnierzy. Urna z prochami została udekorowana Krzyżem Komandorskim Orderu Virtuti Militari.

Opracowała: Maria Drab.
 

Dodaj swój komentarz

BoldItalicUnderlineStrikethroughSubscriptSuperscriptEmailImageHyperlinkOrdered listUnordered listQuoteCodeHyperlink to the Article by its id
Imię:
Twój email:
Temat:
Komentarz:
  Tekst do weryfikacji. tylko małe litery bez spacji.
Weryfikacja tekstu:

 

Uwaga! Ta strona używa cookies i podobnych technologii.
 
Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie klikając tutaj.    
   
(brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to)

 

 

Naszą witrynę przegląda teraz 44 gości